 |
1405/02/27 |
| نگاه؛ |
| روابط عمومی؛ شغلی با طعم «همهفنحریف» و کفشهای پاشنهبلند! |
|
شیرین پارس نژاد نوشتن از چالشهای بانوان در روابط عمومی، یعنی روایت زنانی که انگار ساعت کاریشان هیچوقت تمام نمیشود؛ زنانی که همزمان باید «خبر» را مدیریت کنند، «بحران» را آرام کنند، «خانه» را بچرخانند و گاهی میان این همه نقش، حتی یادشان برود چای خودشان را بنوشند! اگر فکر میکنید روابط عمومی فقط چند عکس یادگاری، چند خط خبر و لبخند در جلسات است، احتمالاً هنوز یک بانوی روابط عمومی را از نزدیک ندیدهاید. چالش اول؛ هنر عجیبِ ایجاد تعادل! بزرگترین مهارت یک زن در روابط عمومی شاید نه خبرنویسی باشد، نه مدیریت رسانه؛ بلکه ایجاد توازن بین خانه و اداره است. همهچیز دقیق برنامهریزی شده؛ قرار است عصر زودتر به خانه برسد، با بچهها درس کار کند، شاید حتی یک قرار دوستانه بعد از مدتها داشته باشد… اما درست همان روز، ساعت ۲ بعدازظهر یک تماس میآید: «جلسه فوری پیش آمده، مدیرعامل حضور دارند، خبرش هم باید امشب روی خروجی برود!» و اینجاست که برنامههای شخصی، خیلی محترمانه، بدون اعتراض، جمع میشوند و میروند گوشه ذهن! بچه باید مدیریت شود، تکالیفش انجام شود، شام باید آماده شود و همزمان خبر جلسه، تیتر، عکس، کپشن و هماهنگی رسانهای هم عقب نیفتد. چالش دوم؛ دیپلماسی با کفشهای پاشنهبلند! بانوی روابط عمومی فقط پشت میز نمینشیند. یک روز جلسه رسمی، روز دیگر بازدید پروژه، مأموریت شهرستان، نشست بحران یا حضور در یک برنامه میدانی. گاهی باید با همان ظاهر رسمی و کفشهایی که بیشتر برای سالن جلسات طراحی شدهاند تا مسیرهای خاکی و کارگاهی، باوقار میان پروژهها قدم زد، عکس گرفت، هماهنگی کرد و همزمان حواسش به خروجی خبر هم باشد! هنر بانوی روابط عمومی شاید همین باشد؛ حفظ آرامش و پرستیژ، حتی وسط شلوغترین روزها. چالش سوم؛ حتی میان جمعهای دوستانه… برای خیلی از بانوان روابط عمومی، گوشی فقط ابزار ارتباط نیست؛ دفتر کار سیار است. گاهی وسط یک دورهمی یا مهمانی، در حالی که دیگران مشغول گپ زدناند، باید خبر جلسه همان روز را نهایی کرد یا متن را برای تأیید آماده کرد. انگار روابط عمومی، حتی در وقت استراحت هم کمی همراه آدم میآید! چالش چهارم؛ همیشه در دسترس بودن برای بانوان روابط عمومی، ساعت اداری بیشتر شبیه یک پیشنهاد دوستانه است تا قانون! شب، آخر هفته، تعطیلی، سفر یا حتی زمان استراحت؛ کافی است اتفاقی رخ دهد یا جلسهای طول بکشد. خبر باید نوشته شود، متن باید تنظیم شود و خروجی رسانهای نباید عقب بماند. گاهی در حالی که برای فرزندت دیکته میگویی، همزمان داری تیتر جلسهای درباره منابع آب یا گزارش عملکرد سازمان را هم ویرایش میکنی؛ ترکیبی عجیب از «املای فارسی» و «ادبیات سازمانی»! و اما حقیقتی که کمتر دیده میشود… بانوان روابط عمومی فقط خبر نمینویسند؛ آنها میان چند جهان زندگی میکنند: جهان خانواده، مسئولیت حرفهای، مدیریت بحران، ارتباطات انسانی و توقعِ همیشه مرتب و آرام بودن. شاید هنر واقعی یک زن در روابط عمومی همین باشد؛ اینکه در اوج شلوغی، آراسته بماند، در میان فشارها لبخند بزند و وقتی همه خوابیدهاند، تازه خبر آخر شب را برای انتشار نهایی چک کند. تقدیم به تمام بانوان روابط عمومی؛ همانهایی که گاهی در سکوت، بیشتر از آنچه دیده میشود، بار مسئولیت را به دوش میکشند؛ زنانی که میان خانه، فرزند، اداره و خبر، هر روز یک تعادل نامرئی خلق میکنند. مدیر دفتر روابط عمومی شرکت آب منطقه ای آذربایجان غربی |