دکتر رقیه پورغفار

دوازدهم اردیبهشت، مصادف با سالروز شهادت فیلسوف و عالم دینی شهید استاد مرتضی مطهری، به عنوان روز معلم نامگذاری شده است، تا یاد و راه معلمی که عمر خود را وقف روشنگری فکری و تربیت نسل‌ها کرد، چراغ راه همه آموزگاران این سرزمین باشد. روز معلم، یادآور منزلت والای انسان‌هایی است که رسالتشان روشن کردن چراغ دانایی در دل جامعه است. در فرهنگ ایرانی و اسلامی، معلم تنها انتقال‌دهنده دانش نیست؛ بلکه پرورش‌دهنده اندیشه، اخلاق و انسانیت است. 

شهید مرتضی مطهری، نمونه‌ای درخشان از معلم متعهد و اندیشمندی بود که تعلیم را با مسئولیت اجتماعی و دینی پیوند زد. آثار و اندیشه‌های او نه‌تنها در حوزه علم و فلسفه، بلکه در هدایت فکری جامعه نقشی ماندگار و تاثیرگذار ایفا کرد. او باور داشت که معلمی تنها آموزش مطالب درسی نیست، بلکه رسالتی برای ساختن انسان و جامعه است و به همین دلیل، نام او با مفهوم معلمی آگاه، مسئول و اثرگذار در تاریخ معاصر ایران پیوند خورده است. 

امسال با توجه به حوادث تلخ جنگ رمضان و مدرسه میناا و ... از روز معلم به گونه‌ای دیگر باید یاد کرد. در روزگار کنونی و در شرایط دشواری که در حال حاضر جامعه ما با آن روبه‌روست، نقش معلمان بیش از پیش نمایان می‌شود. آنان در کنار آموزش علم، امید، آرامش و روحیه ایستادگی را به دانش‌آموزان منتقل می‌کنند. در این روزها که کشور عزیزمان، درگیر شرایط سخت و جنگ تحمیلی سوم است، نام معلم تنها با تخته و کتاب گره نخورده؛ بلکه با غیرت، مقاومت و خدمت در هم آمیخته است. معلمان این سرزمین، در هنگامه‌ای که صدای جنگنده ها و پرتابه‌ها به جای زنگ مدرسه به گوش می‌رسد، کلاس درس را تعطیل نکرده‌اند؛ بلکه آن را به دل خانه‌ها، منازل خود و فضاهای ساده اما سرشار از امید برده‌اند. چه بسیار معلمانی که خانه‌های خود را به مدرسه تبدیل کردند؛ خانه‌هایی که با نور ایمان و گرمای همدلی، پناهگاه دانش‌آموزانی شد که حتی در میان صدای انفجار، با صدای معلم وطنشان درس زندگی آموختند. آنان نشان دادند اگر دیوارهای مدرسه فرو بریزد، روح تعلیم و تربیت هرگز فرو نخواهد ریخت. و نمونه بارز آن در سرایر ایران عزیزمان به چشم می خورد. همچون میناب، که این روزها نماد ایستادگی معلمان شد؛ شهری که زمینش در نهم اسفند به خون پاک معلمان و دانش آموزان آغشته گشت و بار دیگر ثابت کرد که معلم، در صف نخست پاسداری از آینده ایستاده است. یاد معلمان فداکاری که در مسیر تعلیم و خدمت به جامعه و فرزندان این مرز و بوم جان خود را تقدیم کردند، همواره در حافظه تاریخی این ملت زنده خواهد ماند؛ آنان که زیر آتش دشمن، کتاب و قلم را در کنار ایمان و شجاعت نهادند تا نسل فردا بیاموزد چگونه باید دانا، مقاوم و مسئول زندگی کرد.

جایگاه معلم در تعالیم اسلامی نیز بسیار رفیع شمرده شده است. به تعبیر قرآن، خدا خود نخستین معلم انسان و تعلیم دهنده است: عَلَمَ الانسان ما لم یعلم" (سوره فلق) و علَّمَهُ البیان" (سوره الرحمن) 

 پیامبراکرم (ص) می‌فرمایند: «إنما بُعثتُ معلماً»؛ من برای تعلیم فرستاده شده‌ام. این سخن نشان می‌دهد که آموزش و هدایت انسان‌ها، از بزرگ‌ترین رسالت‌های الهی است. زیرا دانایی و آگاهی پایه‌های هدایت و پیشرفت جامعه را استوار می‌کند. به امام علی (ع) نیز سخنی به این مضمون و لفظ منسوب شده که فرمودند: «من علّمنی حرفاً فقد صیّرنی عبداً»؛ هر کس به من حرفی بیاموزد، مرا بنده خود ساخته است. این بیان، نهایت احترام و قدرشناسی از مقام معلم را نشان می‌دهد و یادآور می‌شود که نقش معلم در شکل‌گیری شخصیت انسان‌ها تا چه اندازه عمیق و ماندگار است. رهبران معاصر ایران نیز همواره بر جایگاه بلند معلمان تأکید کرده‌اند. 

امام خمینی(ره) معلمان را «سازندگان انسان» دانسته و فرموده‌اند: «شغل معلمی، شغل انبیاست.» زیرا معلم همانند پیامبران، وظیفه هدایت و تربیت انسان‌ها را بر عهده دارد. رهبر شهید عظیم الشان مان نیز بارها تأکید کرده‌اند که آینده هر کشور در دست معلمان آن شکل می‌گیرد و معلمی را از شریف‌ترین و اثرگذارترین مسئولیت‌های اجتماعی دانسته‌اند. در چنین روزهایی، معلم تنها آموزگار درس نیست؛ بلکه تکیه‌گاه مردم است، صدای آرامش در دل طوفان، چراغی در تاریکی، و نشانه‌ای روشن از این حقیقت که ایران، با همه زخم‌ها، هنوز ایستاده و می‌آموزد. معلم یعنی ادامه‌ی راه انبیا؛ یعنی ایمان به نوری که در دل تاریکی می‌درخشد. معلم یعنی امید به فردا، حتی اگر در چنین روزهایی سخت و خونین باشد. 

به یاد همه‌ی معلمانی که جان خویش را فدای تربیت و میهن کردند، و به افتخار تمام معلمانی که امروز نیز با دست‌هایی خسته اما دل‌هایی بزرگ، مشعل دانایی را در این شب‌های سنگین روشن نگاه داشته‌اند، سر تعظیم فرود می‌آوریم و می‌گوییم:روزتان مبارک، ای معلمان سربلند ایران!

انتهای پیام/